Ik kreeg een muzikaal stokje toegeworpen van Cajiente met als opdracht iets te schrijven over mijn prille radio ervaringen!
Bij ons thuis stond de radio niet echt zo veel op. De radio werd meestal aangezet als achtergrondgeluid, vooral door mijn ma terwijl ze zondags aan het kuisen was. Zondag is altijd DE dag van Jos Ghysen geweest, ook nog voor Zondag Josdag (hij heeft zelfs een blog!!!). Op radio 2 liep tot eind de jaren 80 de “Te bed of niet te bed” show. Interviews die gerust een dik kwartier mochten duren én met die legendarische kwis om kwart voor tien. Ik meen dat die kwis altijd begon met rinkelend geld en dat is het eerste radiogeluid dat mij is bijgebleven.
Verder weet ik nog dat ik altijd als klein manneke gefascineerd was door de hifi-keten zelf. We hadden net dezelfde tuner als op de foto en de versterker had nog van die wijzerkes die hen en weer schoten met de muziek.
Vader zette de radio of legde een plaat op enkel als hij echt naar iets wilde luisteren, nooit als achtergrond dus. Op een dag kwam hij terug van de zolder met een doos vol LP’s van zijn jeugd. Na al die zeemzoeterige deuntjes op radio 2 was ik blij daar Black Sabbath en James Brown tussen te vinden.
Ik heb pas laat Studio Brussel leren kennen, maar ben er sinds toen nooit meer van afgeweken. In de auto luister ik zelden radio, maar luister ik meestal cd’s met al dan niet nieuwe ontdekkingen.
Graag gooi ik mijn stokje door naar Vuur, Mirthem en Imke Dielen!